To by³o dok³adnie 70 lat temu. Pod koniec czerwca 1956 roku w Poznaniu dosz³o do wielkiego protestu spo³ecznego. Sfrustrowani pogarszaj±c± siê sytuacj± materialno-bytow± robotnicy poznañskich zak³adów pracy wyszli na ulice Poznania. Domagali siê prawa do wolno¶ci i godnego ¿ycia. Jednak obok transparentów o tre¶ci spo³eczno-ekonomicznej do¶æ szybko pojawi³y siê tak¿e has³a antyrz±dowe, a sama manifestacja nabra³a cech niepodleg³o¶ciowego powstania. Demonstranci skandowali: „Chcemy ¿yæ normalnie”, „Precz z czerwon± bur¿uazj±”, „Precz z komunistami”, „Precz z niewol±, precz z Ruskami, precz z siedemnastoma latami niewoli”, „Precz z Rokossowskim”, „Chcemy Polski katolickiej, a nie bolszewickiej”. ¦piewano hymn, „Rotê” oraz pie¶ni religijne. Robotniczy bunt zosta³ brutalnie spacyfikowany przez komunistyczne w³adze przy u¿yciu wojska. Do dzisiaj pamiêtane s± s³owa ówczesnego premiera Józefa Cyrankiewicza: „Ka¿dy prowokator czy szaleniec, który odwa¿y siê podnie¶æ rêkê przeciw w³adzy ludowej, niech bêdzie pewien, ¿e mu tê rêkê w³adza odr±bie w interesie klasy robotniczej, w interesie ch³opstwa pracuj±cego i inteligencji…”. Bilans Poznañskiego Czerwca by³ tragiczny. ¦mieræ ponios³o co najmniej 79 osób, a rannych zosta³o ponad 600. Najm³odsz± ofiar± i symbolem tamtych dramatycznych dni sta³ siê trzynastoletni Romek Strza³kowski.
Jan L. Franczyk
· Napisane przez Administrator
dnia June 22 2026
16 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
