Wspólnie z Adamem Gryczyñskim – kuratorem wystawy “Czas zatrzymany”, zamieszczamy zdjêcie z rodzinnego albumu El¿biety Dzikowskiej z d. Bochenek, o którym zechcia³a nam opowiedzieæ jej ciocia - Zofia Bochenek z d. Zybura z Bieñczyc. Fotografia wykonana zosta³a w roku 1946 lub 1947 przez nieznanego autora, przedstawia m³odzie¿ w tañcu, jaki odbywa³ siê w czasie wiejskich do¿ynek w Bieñczycach. Pierwsza para to Karol ¯ylski i Zofia Bochenek, druga: Jan Bochenek (tata El¿biety Dzikowskiej) i Zofia Nawara, trzecia: Bronis³aw D¿u³a i Maria ¯ylska oraz Zbyszek Pyczek (student medycyny, brat Wies³awa) z Jank± Biernacik.
Do¿ynki po¶wiêcone by³y corocznym zbiorom zbó¿. Zaczynano je od uroczystej Mszy ¶w., gdzie wspólnie dziêkowano za plony i proszono o jeszcze lepsze w roku nastêpnym. Po modlitwach i rytualnych obrzêdach organizowano biesiady i wystêpy artystyczne, potem z kolei nastêpowa³a ogólna zabawa przy muzyce. Do¿ynki by³y ¶wiêtem rolniczego stanu, po³±czonym z festynem i wystêpami zespo³ów ludowych. W tamtych czasach zaspokaja³y one czê¶æ duchowych potrzeb mieszkañców, ale stanowi³y tak¿e manifestacj± ch³opskiej odrêbno¶ci i dumy. By³y organizowane po zakoñczeniu wszystkich najwa¿niejszych prac polowych i zebraniu plonów, a g³ównie plonu zbó¿. W Bieñczycach urz±dzano je 15 sierpnia, w ¶wiêto Matki Boskiej Zielnej. Obchodzono je ka¿dego roku, przerwane by³y tylko w okresie okupacji. Pierwsze do¿ynki po wojnie zorganizowano ju¿ w 1945 r.
Ceremoniom do¿ynkowym przewodniczyli wybierani corocznie Starosta i Staro¶cina do¿ynkowi. Przed wojn± gospodarzem w Bieñczycach by³ wójt Jan Ciepiela. Organizowa³a je wówczas m³odzie¿ zrzeszona w Katolickim Stowarzyszeniu M³odzie¿y ¯eñskiej i Mêskiej, za¶ po wojnie Ko³o M³odzie¿y Wiejskiej WICI.
Takim miejscem w Bieñczycach, gdzie zbiera³a siê ca³a wie¶, by ¶wiêtowaæ, by³y ³±ki nieopodal jazu na D³ubni. Najpierw gospodynie i gospodarze wnosili wieñce do¿ynkowe wykonane z k³osów zbó¿. Wieñce miewa³y zwykle kszta³t wielkiej korony lub ko³a. Korowodowi z wieñcami id±cemu przez ca³± wie¶ towarzyszy³y przekazywane z pokolenia na pokolenie przy¶piewki, którym zazwyczaj dodawano aktualne zwrotki. Wieniec do¿ynkowy uto¿samia³ wszystkie zebrane plony i urodzaj. Nios³a go najlepsza gospodyni. Za ni± postêpowa³ orszak ch³opów i ch³opek ubranych od¶wiêtnie w stroje krakowskie. Po z³o¿eniu wieñców gospodarzowi do¿ynek rozpoczyna³a siê gwarna biesiada, na której spo¿ywano ciasta i wspania³e ko³acze, wypieczone wcze¶niej przez gospodynie.
Po biesiadzie by³y wystêpy artystyczne. M³odzie¿ ¶piewa³a i tañczy³a na ludowo. Pierwszym tañcem by³ krakowiak potem mazur, kujawiak i polonez. Par by³o kilkana¶cie. Oprócz wcze¶niej wymienionych osób na pozosta³ych fotografiach z tej serii wystêpuj± jeszcze: Aleksandra Kotyza, Janina Kaczmarczyk, Andrzej Ptak, Helena Krawczyk i inni. Ca³y uk³ad taneczny przygotowywa³a Zofia Bochenek, która wraz ze Zbyszkiem Pyczkiem by³a wys³ana na kursy tañca do Krakowa. Pani Zofia ukoñczy³a jeszcze kursy tañca w Gaciach i Milówce. Wystêpy przygotowywano oko³o miesi±ca. M³odzie¿ bardzo chêtnie spotyka³a siê w tym celu codziennie. By³a to dla nich wspania³a przygoda i zabawa, któr± z rado¶ci± ale i nut± nostalgii wspominaj± do dzisiaj.
(f)
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
